چپكى ترين آدم دنيا

2012-02-24T20:30:00.000+03:30

" رفتن " غم انگيزه ..
" موندن " هر چقدر هم دردناك و غيرقابل تحمل باشه ، فرقى نداره ...
كندن و " رفتن " از اون " موندنِ دردناك " هم غم انگيزه .

2012-02-21T12:03:00.001+03:30

پله هارو تو تاريكى دو تا يكى ميدوى بالا .
درو باز ميكنى ، كسى نيست انگار ، خونه تاريكه ، كيفت رو همونجا دم در ميندازى رو زمين و تو تاريكى ميرى سمت آشپزخونه ، فندك ميزنى و گاز روشن ميشه .
ميشينى همونجا ، تكيه ميدى به كابينت ، فكر ميكنى .
به يادداشتى كه ميتونست روى يخچال باشه و نيست .
به پيغام هايى كه ميتونستن تو پيغامگير ضبط شده باشن و ...
فكر ميكنى ...
به " تنهايى "

2012-02-16T13:45:00.001+03:30

از همه چى ميترسم

از آدما ميترسم

و حتى از خودم .

تلفنى كه بووق ميخوره و بوق ميخوره ، وحشتناكه ، دردناكه ، آدمى كه روبه روت نشسته و تو چشمات نگاه ميكنه ولى نميتونى باهش حرف بزنى ، وحشتناكه .

اين ترس بلاخره يه روز ، يه جا منو ميكشه .

2012-01-23T02:03:00.000+03:30

با اين خيابون ها آشنام ، قم هام رو ، درد هام رو ميشناسن .

با تك تك سنگ فرش هاشون حرف زدم ، با همه ى اين درخت ها و ساختمون ها دوستم .

تنهايى هام تلنبار شدن تو اين خيابونا ، تو اين كوچه ها ، روى اون سكو ها ، جلوى اون ساختمون متروك با شيشه هاى شكسته .

مردم ميرن ميان ، سكوهاى سيمانى پر و خالى ميشن از آدم ، از پيرمرد هايى كه پيپ ميكشن ، از سرباز هاى خسته ى يه ظهر زمستونى ، از دختر هايى با دامن هاى قرمز و بنفش .

از جلوى اون ساختمون متروك با بى تفاوتى ميگذرن .

خيابونا خلوت ميشن و چراغ ها روشن .

و فقط خاطراتمون از زير درختهاى سر به آسمون كشيده زوزه ميكشن و محو ميشن ...

2012-01-21T23:42:00.000+03:30

اين آدم هاى به درد بخورند كه دور ريخته ميشوند . هميشه از سر لجبازى و حماقت كسى كه نبايد را ، از زندگيمان پرت ميكنيم بيرون .
بعضى ها هم كه ذاتا به درد نخورند و يك جايى ، گوشه اى ، جا ميمانند و خانه ميكنند .
به خودت ميايى و دورت پر است از آدمهاى بيتفاوت غريبه كه چسبيده اند به زندگيت .
و مدام مجبورى به رويشان لبخند بزنى .
و مدام چسبيده اند ...
و مداااام .....

2012-01-20T00:48:00.000+03:30

با هم روى كاناپه ى قرمز چاى ميخوردند و سيگار ميكشيدند، در سكوت .
او سوژه ى عكس هايش ميشد . او به رويش لبخند ميزد . او برايش چاى دارچين دم ميكرد ، به بهترين نحو .
او هميشه ميدانست فندك گم شده زير كدام ميز افتاده ، ميدانست موقع عكس گرفتن چطور سرش را بچرخاند كه قشنگ تر شود .
و من تنها قاب عكسى بودم بر ديوار .
او را ميديدم كه دورش ميچرخيد و باعث خوشبختى كوچكش بود .
من قاب عكسى بودم بر ديوار كه سعى كرده بود قشنگ لبخند بزند اما بغض كرده بود و انگار آن سووم شخصٍ ديگر اين چيز ها را دوست نداشت .
لبخند هاى اوى مو قرمز بيشتر به دل مينشست انگار ...

2012-01-19T01:37:00.000+03:30

از روى پل ميگذرم اين بار حتى نمى ايستم كه گذر ماشين ها رو تماشا كنم . حتى چند لحظه با چشم هاى بسته راه ميرم .

پله هاى متروى صادقيه رو دو تا يكى ميرم بالا ، پشيمون ميشم ، بر ميگردم پايين و ميرم تو مغازه . طبق معمول يه دونات شكلاتى ميخرم .

آه كه ميكشم ، پسرك ميپرسه كه : خسته اى ؟

سرمو تكون ميدم و لبخند ميزنم .

خب البته كه خسته ام ، خب البته كه احساس بى چارگى ميكنم ، ولى اين هارو نميگم . حتى نميگم از چى خسته م ، اون هم چيزى نميپرسه ، نبايد هم بپرسه .

لبخند ميزنم فقط

دوباره پله هارو دو تا يكى ميدوم بالا .

و تا خود تهران پارس به اين فكر ميكنم كه اى كاش كسى بود كه ميپرسيد از چى خسته اى .

كسى كه " همه " نبود ، ميشد عوض لبخند زدن بى هيچ تعارفى پيشش زار زد .

2011-12-23T14:29:00.001+03:30

اين كه بگم :
دلم تنگ شده براى دست هاى كسى ، وقتى اشك هام رو پاك ميكرد .
عمق موضوع رو ميرسونه ؟
نشون ميده چقدر تنهام و دلتنگ ؟

2011-12-23T14:00:00.001+03:30

دلم ميخواس آدم " كاملى " بودم .
نه اينكه از هرچيزى و هر كارى " يه كم " بلدم و نتيجتا هيچى نميدونم انگار .
دلم ميخواس ميتونستم يه چيزيو كه شروع ميكنم ، تا آخرم ميرفتمش .
بعله .

2011-12-21T13:39:00.000+03:30

حس ميكنم خانواده مدت هاست كه معناش رو از دست داده برام .
من بعد از مدت ها اومدم رشت ، بابا هم تازه از خرم آباد رسيده .
.
سر ميز همش زير چشمى نگاهش ميكنم ، فكر ميكنم : اين آدم ، اين مرد ... نميشناسمش انگار .
بابا تو تصوراتم جوونتر و خنده روئه ، همون آدم چند سال پيش تو ذهنم باقى مونده و جلوتر نرفته .
معذبم ، انگار كه مهمون داريم ، شايدم حس ميكنم كه خودم مهمونم .
.
امروز وقتى در رو باز كردم در كمال شرمندگى ديدم بعد از دو ماه نديدنش ، دلتنگ نبودم . يه كم كه گذشت حتم پيدا كردم كه اين حس دوطرفه ست .
.
حس خوبى ندارم .
برا كاريكاتورى كه اسمش رو گذاشتيم " خانواده " ناراحتم .
خيلى .

2011-12-20T12:48:00.001+03:30

بلوار كشاورز ! بلوار كشاورز عزيـــــــز خاطراتم رو قورت بده و برو بمير لطفن !
:|

2011-12-19T23:44:00.002+03:30

پاكش كردم .
تموم شد رف .

تهي

2011-12-19T22:27:00.000+03:30

بعضى آدم ها با رفتنشون حفره ى بزرگى ايجاد ميكنن تو وجودت .
زمان ميگذره و شايد فراموش كنى ، ولى يه وقتى ، يه جايى ، با شنيدن يه صدا ، با نشستن دوباره رو همون سكو ها . با رد شدن از همون كوچه ها ، يادش ميفتى و اون حفره تير ميكشه . يادش ميفتى و غمگين ميشى .
از نبودنش ، و از حماقتت دلت ميگيره .

شروع

2011-11-06T22:47:00.001+03:30

روزى رو ميبينم كه از اينجا هم بيرونمون ميكنن !!